Motorongeluk in Mongolië

Locatie

Netherlands
47° 36' 0" N, 103° 13' 59.9988" E

Op de motor de wereld ontdekken, dat was de droom van Jan Krijne. Samen met een vriend maakte hij zijn eerste reis, naar Mongolië. 11.000 kilometer op de motor door Duitsland, Polen, Oekraïne, Rusland, eindbestemming Ulaanbaatar, hoofdstad van Mongolië. Maar het ging anders dan gepland. ‘De laatste 1000 kilometer hebben we helaas niet op de motor gedaan, door een ongeluk. Dat was vette pech!’

‘De reis was een fantastische ervaring. Ons doel was onbekende gebieden en volken bezoeken. Dat is zeker gelukt. En dat we ons einddoel niet op de motor hebben bereikt, is jammer maar doet niets af aan de indrukwekkendheid van onze tocht’, zegt Krijne heel stellig. ‘Natuurlijk is het schrikken en vervelend als je een ongeluk krijgt. Er moet opeens veel geregeld worden waar je niet op hebt gerekend. Maar het is uiteindelijk allemaal goed gekomen, met hulp van SOS International.’

 

Wasbord

Tot Kiev ging de reis over asfalt. Daarna volgde onverharde wegen en zandpaden, later geiten- en kamelenpaden, en nog later - op de steppe - alleen sporen van vrachtwagens. ‘Je moet het je voorstellen als zo’n ouderwets wasbord, sporen in het zand met harde richels er tussen. Je zoekt een spoor uit met de minste kuilen en rotsen en je switcht van spoor naar spoor. En daar ging het mis. Het wiel van mijn zijspan kwam terecht in een richel, de motor stond in een klap stil en ik vloog door de lucht. Daar lig je dan op de steppe, met een kapotte knie. Ik wist meteen: dit is het einde van onze reis.’

Terug naar de bewoonde wereld

Zijn vriend is op de motor teruggereden naar het dorp waar ze die ochtend waren vertrokken. Hij regelde een vrachtwagenchauffeur die hen en de motoren in de woestijn zou ophalen en voor 200 dollar naar Ulaanbaatar brengen. Maar de chauffeur kwam nooit opdagen. Met een taxi is Jan Krijne toen opgehaald in de woestijn, zijn vriend reed de motor terug naar het dorp. ‘Daar zaten we. Ik kon niet staan van de pijn en we hadden geen idee hoe we daar weg moesten komen.’ 

Alles geregeld

‘Toen hebben we SOS International gebeld. Zij hebben een ambulancevliegtuig geregeld dat ons naar een ziekenhuis in Ulaanbaatar heeft gebracht. Met mijn been is het allemaal goed gekomen. Maar de motoren stonden nog in het dorp 1000 kilometer verderop en die wilden we eigenlijk wel graag terug hebben. Via de Duitse eigenaresse van Guesthouse Oasis waar we verbleven, heb ik de naam gekregen van een Duits transportbedrijf dat op China rijdt. Zij hebben uiteindelijk de motoren mee teruggenomen. Ondanks het ongeluk was het een fantastische ervaring. Ik hoop nog vele reizen te kunnen maken op deze motor. Ik ben blij dat ik hem terug heb!

Toen de melding van Jan Krijne uit Mongolië binnen kwam, ging onze afdeling mobilteit ervan uit dat er geen dekking was voor het repatriëren van de motor. Normaal gesproken is er alleen vervangend vervoer en repatriëring van voertuigen mogelijk uit Europa en in de regel uit landen die grenzen aan de Middellandse Zee. In dit geval bleek het anders geregeld. De heer Krijne had zelf een afspraak gemaakt met zijn verzekeringsmaatschappij, dat hij afzag van vervangend vervoer, maar mocht er iets misgaan met de motor dan was repatriëring van het voertuig mogelijk. Het akkoord om de motor terug te halen was er. Daarna is er overlegd met de verzekeringsmaatschappij van de andere motor en ook zij ging akkoord met repatriëring.

Vervolgens zijn we op zoek gaan naar transporteurs. Via Guesthouse Oasis kregen we de naam van een Duits transportbedrijf, Pan Europa, dat met vrachtauto’s op China rijdt. De motoren zijn uit de woestijn naar de hoofdstad gebracht en uiteindelijk in een container per trein naar Rusland gegaan, daarna naar Duitsland en vervolgens naar Nederland met eindbestemming Sittard. Het klinkt nu heel simpel, maar het heeft uiteindelijk vijf maanden geduurd voor de motoren terug waren.

Locatie

Javascript is required to view this map.